Αυτή η αρχαία κατάρα είναι ένα από τα πρώτα σωζόμενα ελληνικά έγγραφα σε πάπυρο από την Αίγυπτο. Χρονολογείται από τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. και προέρχεται από την κοινότητα των Ιώνων Ελλήνων που ιδρύθηκε εκείνη την εποχή στη Μέμφιδα της Κάτω Αιγύπτου.
Ο ελληνικός πολιτισμός κυριάρχησε στη Μέμφιδα, ειδικά μετά το 332 π.Χ., όταν ο Μέγας Αλέξανδρος στέφθηκε Φαραώ στο ναό του θεού Πτα.
Στο έγγραφο, η Αρτεμισία, για την οποία σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό, απευθύνεται στον ελληνοαιγυπτιακό θεό Οσεράπι να τιμωρήσει τον πατέρα της κόρης της επειδή στέρησε από το παιδί τις νεκρικές τελετές και αρνήθηκε την ταφή.
Ο Οσεράπις ταυτίστηκε με τον μουμιοποιημένο ταύρο Άπι, που θεωρείται εκδήλωση του Πτα, και με τον αιγυπτιακό θεό Όσιρι.
Για εκδίκησή της, η Αρτεμισία απαιτεί ο άνδρας – του οποίου το όνομα δεν αναφέρεται στο κείμενο – να στερηθεί παρόμοιες νεκρικές τελετές για τους γονείς του και τον ίδιο.
Τα δραστικά της λόγια αποτελούν ένα εντυπωσιακό παράδειγμα της μεγάλης σημασίας των νεκρικών τελετών στην ελληνική αλλά και στην αιγυπτιακή παράδοση.
Το έγγραφο σε πάπυρο ανήκει στη Συλλογή Παπύρων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Αυστρίας, η οποία συγκροτήθηκε τον 19ο αιώνα από τον Αρχιδούκα Ράινερ.
Το 1899 το έδωσε στον Αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ Α΄, ο οποίος έκανε τη συλλογή μέρος της Hofbibliothek (Αυτοκρατορικής Βιβλιοθήκης) στη Βιέννη.
Μία από τις μεγαλύτερες τέτοιες συλλογές στον κόσμο, η Συλλογή Παπύρων (Συλλογή Erzherzog Rainier) εγγράφηκε στο Μητρώο Μνήμης του Κόσμου της UNESCO το 2001.
