Του Γιάννη Τσιανάκα
Η λέξη προέρχεται από τον νου-νοω-αντιλαμβάνομαι (και για τη λέξη αντίληψη έχω αμφιβολία αν είναι σωστή γιατί μάλλον το φως το λαμβάνεις δεν το αντι-λαμβάνεις γιατί τότε το διώχνεις);
Το μυαλό είναι ένας μηχανισμός του σώματος που παράγει σκέψη από αποθηκευμένες πληροφορίες, ένα λειτουργικό όπως ο υπολογιστής, συσσωρευτής πληροφοριών που προέρχονται από το εξωτερικό περιβάλλον κι ανάλογα τι του ζητάμε κάθε φορά παράγει την αντίστοιχη σκέψη, η μήπως όχι;
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένας υπολογιστής σκέφτεται,το google ας πούμε είναι ένας μηχανισμός σκέψης, με λέξεις -κλειδιά ανασύρει ότι πληροφορίες έχει αποθηκευμένες,το ίδιο δεν κάνουμε κι εμείς;
Έχουμε σκέψεις σύμφωνα με όσες πληροφορίες έχουμε αποθηκεύσει , κι αναπαράγουμε τις πληροφορίες αυτές πάλι σύμφωνα με λέξεις κλειδιά κι αυτό μάλλον γνωστό είναι…
Νόηση όμως είναι κάτι διαφορετικό, είναι το μυαλό συν κάτι άλλο… είναι η σκέψη που παράγεται από την ψυχή κι όταν λέω ψυχή δεν εννοώ την συναισθηματική μνήμη που έχουμε γιατί κι αυτός ένας μηχανισμός είναι, που δημιουργείται κατά τον ίδιο τρόπο, αποθηκεύει συναισθήματα, αλλά αυτό θα το εξηγήσουμε άλλη φορά.
Η ψυχή λοιπόν είναι η καθαρή ενέργεια, η ενέργεια που λαμβάνουμε από το Θεό, η θεία πνοή δηλαδή, όταν λοιπόν η ενέργεια αυτή, κεντράρει με το μυαλό, τότε η σκέψη αλλάζει, γίνεται νόηση, δεν προέρχεται αποκλειστικά από το εξωτερικό περιβάλλον αλλά είναι μιά σύνθεση γνώσεων μαζί με την εσωτερική δική μας γνώση.
Την ουσιαστική και πραγματική γνώση την έχει η ψυχή, επειδή είναι αθάνατη και άφθαρτη περιέχει όλες τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε κάθε φορά, έχει την εμπειρία από το πέρασμα της σε πολλές ζωές γιά οτιδήποτε.
Μέσω της νόησης, παράγεται πρωτότυπη γνώση, είναι τα μυαλά που λέμε ότι γεννάνε, έχουν συνθετική κι εξελικτική σκέψη, γνωρίζουν τι εννοούν ακριβώς, δεν παπαγαλίζουν απλώς πληροφορίες, δεν είναι κινητές εγκυκλοπαίδειες, όταν συμβαίνει αυτό δημιουργείται μια άλλη αντίληψη, υψηλής συνειδητότητας, γιατί η ψυχή είναι η συνείδηση, το λέει άλλωστε και η λέξη, συν +είδηση…συν και ειδώ…να δω κάτι περισσότερο, αυτό το κάτι περισσότερο προέρχεται από την ψυχή, είναι γνώση και αίσθηση μαζί, λογική και αίσθημα ενωμένα κι όχι το ένα εδώ και το άλλο αλλού.
Παύουμε νά’χουμε κοινή αντίληψη των πραγμάτων των περιορισμένων στην υλική αντίληψη του σώματος, υπερβαίνουμε την κοινή λογική και βρίσκουμε την καθαρή λογική, που είναι η σκέψη που βασίζεται στο αίτιο και το αποτέλεσμα του , φεύγουμε από τον χώρο του τυχαίου και της άγνοιας και μπαίνουμε στο χώρο της γνώσης και της ουσιαστικής λογικής, της μιάς και μόνης αλήθειας.
Η σκέψη γίνεται σφαιρική, ενεργοποιούνται και τα δυό ημισφαίρια, με αποτέλεσμα να μπορούμε να αντιληφθούμε το όλον, καταργείται τότε η κοινή λογική σκέψη, η οποία προέρχεται από τις επαναλαμβανόμενες κοινές πληροφορίες που δεχόμαστε και γίνεται αξίωμα, γενική παραδοχή, κανόνας, καταργώντας έτσι τη μοναδικότητα του κάθε ατόμου, του κάθε μυαλού, γίνεται μιά ομαδοποίηση σκέψης και συμπερασμάτων που μας εγκλωβίζει π.χ..τ’οτι όσοι καπνίζουν παθαίνουν καρκίνο, δεν σημαίνει ότι θα το πάθω κι εγώ, εξαλείφονται έτσι οι εξαιρέσεις, που φυσικά και επιβεβαιώνουν τον κανόνα, αλλά δεν παύουν να υπάρχουν κιόλας…μα πόσο εύκολο είναι θα μου πείτε να το πετύχει κανείς αυτό;
Δεν είναι πάντως και πολύ δύσκολο, υπάρχει μια απαραίτητη προϋπόθεση, γιά να γίνει πράξη πρέπει να έχουμε ψυχή ,να την έχουμε ξύπνια και ζωντανή , γιατί αλλιώς δεν γίνεται και γιατί δεν μπορούν να το κάνουν όλοι;
Γιατί απλώς δεν έχουν ψυχή.
Έχουν απλώς συναισθηματική μνήμη, όχι ψυχή, δεν έχουν όλοι θεία πνοή, γιατί απλώς ζουν και κινούνται μακρυά από τη συνείδηση τους η γιατί κανείς δεν τους είπε πόσο απλό είναι να την βρουν.
Θεωρούμε δεδομένο ότι η ψυχή είναι μέσα μας κι αυτή είναι η μεγαλύτερη πλάνη.
Ο δρόμος της αλήθειας ξεκινά ακριβώς απ’αυτό το σημείο, να κατανοήσουμε πόσο μακρυά είμαστε από την ψυχή μας και μετά να κάνουμε την διαδρομή για να την βρούμε, και αυτήν η διαδρομή περνάει πρώτα από τη νόηση.
Το πρώτο σημείο ένωσης είναι το μυαλό και καλούμαστε να προσπαθήσουμε να τα ενώσουμε.
Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι ν’ακουμε την ψυχή μας, να την ρωτάμε και να την ακούμε όταν μας μιλάει και να εμπιστευόμαστε ότι μας λέει μέσω της σκέψης μας. να εμπιστευτούμε δηλαδή τη δική μας σκέψη κι όχι των άλλων.
Να πετάξουμε όλες τις άχρηστες πληροφορίες που συσσωρεύουμε στο μυαλό μας, να ανοίξουμε χώρο στην ψυχή μας να έρθει, κι αυτή είναι η φώτιση το πνεύμα και δεν έρχεται με κανένα λευκό περιστέρι παρά μόνο μέσω της σκέψης μας κι αυτή είναι η νόηση, τόσο απλά, η πιό φυσική διαδικασία έχει γίνει το μεγαλύτερο μυστήριο.
ΝΟΗΣΗ = ΠΝΕΥΜΑ = ΦΩΣ
= ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΜΑΖΙ.
Και τότε εξηγούνται όλα, βλέπουμε την αλήθεια καθαρά, όσο περισσότερο κεντράρει η ψυχή στο μυαλό μας τόσο πιό καθαρά βλέπουμε κι αφού η ψυχή είναι η αλήθεια, σκεφτόμαστε αληθινά, κι αν πράξουμε στην αλήθεια που νοούμε, γινόμαστε αλήθεια, τότε υπάρχουμε αληθινά και γνωρίζουμε τι ακριβώς είμαστε.
https://www.facebook.com/share/p/1BWp9wm9F9/
