Χριστούγεννα Μύθος και Ιστορία

Χριστούγεννα Μύθος και Ιστορία

ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΑ;

Η 25η Δεκεμβρίου συμπίπτει παραδοσιακά με το χειμερινό ηλιοστάσιο, δηλαδή με τη νύχτα με τη μεγαλύτερη διάρκεια. Η επόμενη νύχτα είναι θεωρητικά μικρότερη για κάποια δευτερόλεπτα, καθώς ο ήλιος ανατέλλει νωρίτερα και δύει αργότερα, ενώ μέχρι την ημερομηνία αυτή συμβαίνει το αντίθετο (λόγω όμως των εκατοντάδων χρόνων που έχουν περάσει από την καθιέρωση της ημερομηνίας αυτής, αυτή δεν είναι πια σωστή, καθώς μετακινείται αργά ¾ η ακριβής ημερομηνία του χειμερινού ηλιοστασίου του 1999 π.χ. ήταν το ξημέρωμα της 22ης Δεκεμβρίου).

Mithras_tauroctony_Louvre_Ma3441b

Στην ποιό πάνω Φωτό ο Μύθρα σκοτώνει τον ταύρο (μουσείο Λούβρου)

Όλοι οι πολιτισμοί είχαν καθιερώσει γιορτές για αυτή την ημερομηνία, καθώς πίστευαν πως είναι η μέρα της ανάστασης του ηλιακού θεού.

Η αρχαιότερη απόδειξη της σημαντικότητας της ημερομηνίας αυτής για τους αρχαίους λαούς είναι το μεγαλιθικό μνημείο του Newgrange στην Ιρλανδία, το οποίο θεωρείται παλιότερο από τις πυραμίδες και είναι μια κυκλικό πέτρινο κτίριο απίστευτης τεχνικής. Κατασκευασμένο, υποτίθεται, από πρωτόγονους, είναι παρόλα αυτά έτσι χτισμένο που ο κεντρικός του θάλαμος φωτίζεται κάθε χειμερινό ηλιοστάσιο και μόνο. Η ακτίνα του ήλιου περνά μέσα από πολλά μέτρα πέτρας και φωτίζει μια λεκάνη στολισμένη με ηλιακά σύμβολα και σπείρες. Σήμερα δε γνωρίζουμε ποιο σκοπό εξυπηρετούσε και τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάστηκε.

Οι Σουμέριοι και οι Μεσοποτάμιοι γιόρταζαν το ηλιοστάσιο σαν την ημέρα της μάχης του Μαρντούκ με τις δυνάμεις του Χάους. Επειδή, μάλιστα, η παράδοση απαιτούσε την αυτοκτονία του βασιλιά τους για να «μεταφερθεί» στο πλευρό του Μαρντούκ και να τον βοηθήσει, ανακήρυτταν βασιλιά τους για την περίοδο του δωδεκαήμερου κάποιον τυχαίο και, αφού του πρόσφεραν βασιλικές τιμές, τον έσφαζαν τη δωδέκατη μέρα τελετουργικά.

Οι Βαβυλώνιοι και οι Πέρσες εκτελούσαν την ίδια περίοδο παρόμοιους εορτασμούς, στους οποίους οι άρχοντες και οι δούλοι άλλαζαν τίτλους.

Οι Σκανδιναβοί, που αντιμετώπιζαν νύχτες μεγαλύτερες από 25 ώρες(!), γιόρταζαν το Yuletide, κατά το οποίο οι κυνηγοί έφευγαν στα ψηλά βουνά για να δουν πρώτοι την επιστροφή του Ήλιου που είχε χαθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο πρώτος που θα την αντίκριζε έφερνε τα καλά νέα στους καταυλισμούς και ήταν επικεφαλής στο πλούσιο γλέντι που διοργανωνόταν στην επιστροφή του. Στα ίδια μέρη του Βορρά, έδεναν μήλα στα κλαδιά των δέντρων για να υπενθυμίζουν πως η άνοιξη θα γυρίσει, ξεκινώντας ίσως έτσι την παράδοση του χριστουγεννιάτικου δέντρου.

Δεν ήταν μόνο ο Χριστός και ο μιθραϊκός ηλιακός θεός που λέγεται πως γεννήθηκαν τη μέρα αυτή, αλλά και ο Όσιρις, ο Ώρος, ο Διόνυσος, ο Άδωνις, ο Δίας και ο Jupiter, ο Tammuz, ο Ηρακλής και όλοι οι ηλιακοί ημίθεοι. Η περσική μυστηριακή θρησκεία του Μίθρα, που μέχρι την επίσημη καθιέρωση του χριστιανισμού ήταν η βασική θρησκεία των Ρωμαίων στρατιωτών, την ονόμαζε «Ημέρα της Γέννησης του Ήλιου».

Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι γιόρταζαν την περίοδο αυτή τα Σατουρνάλια και τα Κρόνια, τις γιορτές που ήταν αφιερωμένες στο χθόνιο θεό της γης, τον Κρόνο. Οι εορτάζοντες φώναζαν στους δρόμους «Ιώ Σατουρνάλια!», αντάλλασσαν δώρα και γλυκά και διοργάνωναν γλέντια με φαγητό. Θεωρούσαν πως η εποχή της κυριαρχίας του Κρόνου ήταν η Χρυσή Εποχή της ζωής, μια παραδείσια κατάσταση ευδαιμονίας, που την έκλεψε και τη σταμάτησε ο Δίας, όταν μαχαίρωσε τον Κρόνο για να του αποσπάσει την εξουσία.

Σαν χθόνιος θεός, ο Κρόνος ήταν ταυτόχρονα και θεός του θανάτου και του σκότους. Έτσι, οι εκδηλώσεις είχαν αρκετά σκοτεινά σημεία. Σε συνδυασμό με τους εορτασμούς του Βάκχου Διόνυσου που γίνονταν την ίδια εποχή, πολλοί «μετατρέπονταν» σε σάτυρους και κρατώντας τεράστιους φαλλούς, επιτίθονταν στους περαστικούς με σκοπό να τους τρομοκρατήσουν. Η υποχρεωτική δωροδοκία ήταν ο κανόνας, για να τους αφήσουν τελικά στην ησυχία τους. Ο σάτυρος, που μιμούνταν τον Βάκχο, υποδυόταν την εμφάνιση που σήμερα θεωρούμε μορφή του διαβόλου: φορούσε κέρατα, τριχωτά ενδύματα, προβιές και οπλές κατσίκας.

Η «τραγωδία», τα τραγούδια των τράγων δηλαδή, ήταν στην πρώτη τους μορφή μέρη των πρωτόγονων αυτών εορτασμών. Αν νομίζετε πως τελικά εξαφανίστηκαν με την έλευση του χριστιανισμού, έχετε μεγάλο λάθος! Θα σας περιγράψω το τυπικό που ακολουθούσαν πχ. έξω από τη Θεσσαλονίκη, στα Κουφάλια μέχρι πρόσφατα, το 1950: Τις μέρες των Χριστουγέννων, τα παιδιά έπαιρναν ξύλα στα χέρια τους και έβγαιναν στους δρόμους φωνάζοντας «Κόλιεντα!» (Κόλεντα ή Κόλιεντα ονομάζονταν και οι σλάβικες τελετές προς τιμή του Τρίγκλαβ, που σημαίνει Τρικέφαλος). Μετά χτυπούσαν τις πόρτες των σπιτιών και απαιτούσαν φιλοδώρημα, απειλώντας τους σπιτονοικοκύρηδες με το ποιηματάκι αυτό: «Δώσε μπάμπω μια κουρούδα (μπισκότο ή κουλούρι ή γλύκισμα) μη σε βγάλ’ απ’ την καμινούδα (καμινάδα)», που φυσικά συσχετίζεται με την δοξασία πως η καμινάδα κρύβει μια μαγική είσοδο-έξοδο. Μετά όμως οι μεγαλύτεροι σε ηλικία εκδικούνταν τα παιδιά, καθώς ντύνονταν «καμήλες», φορούσαν κακομούτσουνες στολές με δερμάτινες μάσκες και κουδούνια και τρομοκρατούσαν τα μικρά παιδιά, απαιτώντας χρήματα. Παρόμοιες παραδόσεις κρατούσαν σε όλη την Ευρώπη σε κάθε τόπο, παραδόσεις που σταμάτησαν ξαφνικά καθώς τα Χριστούγεννα μετατράπηκαν στην αμερικανική έκδοσή τους, που είναι στο μεγαλύτερο μέρος της κατασκευασμένη για εμπορικούς σκοπούς.

Ο “Μέγας (για τα ….Μεγάλα εγκλήματά του) Κωνσταντίνος”, που επέβαλε το χριστιανισμό έχοντας αρκετούς πολιτικούς σκοπούς (βλέπε «εν τούτω νίκα»), στην προσπάθειά του να σιγάσει τους εορτασμούς του Μίθρα που συνεχίζονταν κρυφά και μετά την επιβολή του χριστιανισμού, διέταξε το 336 μ.Χ. τον επίσκοπο της Ρώμης, Ιούλιο Α΄, να επιβάλει την 25η Δεκεμβρίου σαν τη μέρα των Χριστουγέννων. Ο σκοπός του ήταν να «υπεξαιρέσει» τους εορτασμούς των Μιθραϊστών και των υπόλοιπων παγανιστών, επειδή δεν μπορούσε να τους σταματήσει με άλλο τρόπο.

Αν είστε φανατικός χριστιανός και βυθίζεστε κάθε χρόνο στον υπερβατικό εορτασμό της γέννησης του Χριστού, καλό είναι να διατηρείτε και ένα σεβασμό προς το παγανιστικό, αλλά απελευθερωτικό και ευφάνταστο παρελθόν αυτής της περιόδου που παλεύει για την επιβίωσή του και τα καταφέρνει εδώ και χιλιάδες χρόνια

Ανδρέας Μαρίνος

Έχει παρουσιαστή στο επιστημονικό φιλοσοφικό περιοδικό Skylab

December 25 traditionally coincides with the winter solstice, ie at night with the longest duration. The next night is theoretically less for a few seconds, as the sun rises earlier and sets later, and by this time the opposite happens (but because of the hundreds of years that have passed since the introduction of that date, it is no longer correct, and moves slowly ¾ the exact date of the winter solstice of 1999 example was the dawn of December 22).

All cultures were established festivals such date, as they believed that it is the day of resurrection of the sun god.

The earliest evidence of the significance of this date in ancient peoples is the megalithic monument of Newgrange in Ireland, considered older than the pyramids and is a circular stone incredible technical building. Made supposedly from primitive, is nevertheless so built that the central booth illuminated every winter solstice only. The beam of sunlight passes through many stone steps and illuminates a basin decorated with solar symbols and spirals. Today we do not know what purpose served and how it was constructed.

The Sumerians and Mesopotamians celebrated the solstice as the day of the battle of Marduk with the forces of Chaos. Because, indeed, tradition required the suicide of the king to moved” by the side of Marduk and help him, anakiryttan king for the period of Twelve someone random and, after being offered royal prices, the slaughtered twelfth day rituals .

The Babylonians and the Persians executed the same period similar celebrations in which the rulers and the servants were changing titles.

The Scandinavians, faced nights more than 25 hours (!), Celebrating the Yuletide, during which hunters were leaving the high mountains to see first the return of the Sun which was lost for a long time. The first one looked on the bring good news to the camps and headed to the rich feast organized in return. At the same parts of the North, tied apples on the tree branches to recall that the spring will return, perhaps starting so the tradition of the Christmas tree.

Not only was Christ and Mithrian solar god who is said to have born this day, and Osiris, Horus, Dionysus, Adonis, Jupiter and Jupiter, the Tammuz, Hercules and all solar demigods. The Persian mystic religion of Mithra, who until the official introduction of Christianity was the main religion of the Roman soldiers, called the Day of the Nativity of the Sun”.

The ancient Greeks and Romans celebrated this period the Saturnalia and the Saturnalia, the feasts were dedicated to chthonic god of the earth, Saturn. The celebrants chanted in the streets Io Saturnalia!”, Exchanged gifts and sweets and organizes celebrations with food. They believed that the age of Saturn’s sovereignty was the Golden Age of life, a heavenly state of bliss that stole her and stopped Jupiter, Saturn when stabbed to attract his power.

As Chthonius god, Saturn were also god of death and darkness. Thus, the events were quite dark spots. In conjunction with the celebration of Bacchus Dionysus who were at the same time, many converted” into satyrs and holding huge phallus, attacking passers in order to terrorize them. Mandatory corruption was the rule to let finally in peace. The satyr, imitating Bacchus, impersonated the look that we now consider the form of the devil: he wore horns, hair clothing, hides and goat hooves.

The “tragedy”, the songs of goats that is, was the first form parts of these primitive celebrations. If you think that eventually disappeared with the advent of Christianity, you are very wrong! Would you describe the typical example that followed. Outside Thessaloniki, in Koufalia until recently, in 1950: the days of Christmas, the children were taking wood in their hands and went out to the streets shouting “Kolienta!” (Kolenis or Kolienta called and Slavic ceremonies in honor of Triglav, meaning triceps). After knocking on the doors of houses and demanded bribe, threatening landlords with this ditty: “Give babo a Kouroudis (biscuit or bagel or pastry) failure to Take it from the kaminouda (chimney),” which of course is related to the belief that chimney hides a magical entranceexit. But after older ekdikountan children, dressed as camels” kakomoutsounes wore uniforms with leather masks and bells and terrorized young children, demanding money. Similar traditions held across Europe in all places, traditions suddenly stopped as Christmas converted in the American version, which is for the most part made for commercial purposes.

The Great (for …. Large crimes) Constantine“, imposed Christianity having several political purposes (see in this you win“), in an attempt to silence the celebrations of Mithras who secretly continued after the imposition Christianity, ordered in 336 AD the Bishop of Rome, in July A, impose December 25 as the day of Christmas. Its purpose was to “embezzle” celebrations of Mithraiston and other pagans, because they could not stop them otherwise.

If you are a fanatic Christian and sink every time the transcendent celebration of the birth of Christ, it is advisable to maintain a respect for the pagan, but liberating and imaginative past this time fighting for survival and manages thousands of years

he has presented at scientific philosophical magazine Skylab.

Leave a Reply